Krótka, datowana historia Włoch.
Etruskowie i założenie Rzymu
Na długo przed Rzymem w środkowej Italii kwitła cywilizacja Etrusków (od ok. VIII w. p.n.e.), a greccy koloniści zasiedlili południe (Wielka Grecja). Według tradycji Rzym założono w 753 p.n.e., a po okresie królów stał się republiką w 509 p.n.e.
Republika i Cesarstwo Rzymskie (509 p.n.e. – 476 n.e.)
Rzym rozszerzył się na całą Italię, a potem na basen Morza Śródziemnego, pokonując Kartaginę w wojnach punickich (264–146 p.n.e.). Po stuleciu wojen domowych August został pierwszym cesarzem w 27 p.n.e., zapoczątkowując dwa wieki względnego pokoju (Pax Romana). Chrześcijaństwo zalegalizowano w 313 n.e.; zachodnie cesarstwo upadło w 476 n.e.
Średniowiecze
Italia rozpadła się na królestwa, miasta-państwa i ziemie papieskie. Karol Wielki został koronowany w Rzymie w 800 r. Od XI wieku potężne republiki morskie — Wenecja, Genua, Piza i Amalfi — bogaciły się na handlu.
Renesans (XIV–XVI wiek)
Włochy stały się kolebką renesansu — odrodzenia sztuki i nauki finansowanego przez rody takie jak Medyceusze z Florencji. Leonardo da Vinci, Michał Anioł i Rafael odmienili sztukę zachodnią.
Zjednoczenie — Risorgimento (1815–1871)
W XIX wieku ruch na rzecz jedności, prowadzony przez Giuseppe Garibaldiego, polityka Cavoura i króla Wiktora Emanuela II, zjednoczył półwysep. Królestwo Włoch proklamowano w 1861, a Rzym został stolicą w 1870.
XX wiek i Republika
Włochy walczyły w I wojnie światowej (1915–18). W 1922 Benito Mussolini wprowadził faszystów do władzy; sojusz z III Rzeszą zakończył się klęską. Po referendum Włochy stały się republiką w 1946, a w 1957 współzałożycielem Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej — dzisiejszej Unii Europejskiej.
Materiał informacyjny. Daty wg powszechnie przyjętej historiografii.